Humaan papillomavirus

Humaan papillomavirus veroorzaakt baarmoederhalskanker

Humaan papillomavirus is de meest voorkomende oorzaak van baarmoederhalskanker bij vrouwen. HPV kan echter niet worden genezen. Vaccinatie blijft de enige effectieve manier om u tegen infectie te beschermen.

Wat is HPV?

Van het humaan papillomavirus (HPV) is bekend dat het platte en puntige wratten op de huid en slijmvliezen veroorzaakt. In de geneeskunde worden dergelijke neoplasma's respectievelijk papillomen en wratten genoemd. Maar het gevaarlijkste aan HPV is dat het een veelvoorkomende oorzaak van baarmoederhalskanker is.

Oorzaken van HPV-infectie

HPV-infectie vindt plaats via beschadigde slijmvliezen en microscheurtjes in de huid. Er is een algemene misvatting dat de ziekte alleen seksueel overdraagbaar is, maar het kan ook worden opgelopen door nauw contact met een besmette persoon. HPV onderscheidt zich door zijn hoge weerstand tegen antiseptica, om nog maar te zwijgen van zeep, dus het kan zelfs met een handdruk worden gevangen!

Belangrijk!Er zijn verschillende transmissieroutes van HPV. U kunt niet alleen met onbeschermde seks besmet raken met dit virus, maar ook in het dagelijks leven.

HPV-transmissiemethoden:

  1. Seksueel. Dit omvat alle soorten geslachtsgemeenschap - vaginaal, oraal, anaal.
  2. Contact. Het virus kan worden opgelopen door schaafwonden, krassen, snijwonden en microscheurtjes op de huid - door handen schudden, kussen en ander nauw contact met een zieke persoon.
  3. Tijdens de bevalling van moeder op kind.

Aangenomen wordt dat infectie vaak wordt voorafgegaan door een verzwakking van het immuunsysteem tegen de achtergrond van chronische ziekten, regelmatige stress, onderkoeling, slaapgebrek, alcoholgebruik, roken en algemene vermoeidheid. Dit alles verhoogt het risico op infectie en de overgang van infectie naar een chronische vorm.

Belangrijk!Het gebruik van een condoom is geen garantie voor bescherming tegen HPV. Het virus kan zelfs bij licht contact met de huid of slijmvliezen worden overgedragen.

HPV komt heel vaak voor, met ongeveer 14 miljoen mensen die het elk jaar oplopen. Tijdens het leven wordt bijna elke seksueel actieve niet-gevaccineerde persoon er ziek van, maar slechts weinigen leren over de ziekte. Zelfs als je HPV-tests hebt gedaan en ze waren allemaal negatief, de kans blijft bestaan dat je tussen de tests door bent gecontracteerd en van het virus af bent.

Kunt u weer HPV krijgen?

Helaas, ja. Na een ontmoeting met het virus ontwikkelt zich geen aanhoudende immuniteit en is infectie door nieuwe seksuele partners vrij waarschijnlijk. Bovendien, als er een infectie was met één type virus, is immuniteit tegen andere typen niet ontwikkeld.

HPV-typen

Er zijn veel soorten HPV, meer dan 200. Meestal zijn ze onderverdeeld op basis van hun vermogen om kanker te veroorzaken. Alle soorten van het virus zijn conventioneel onderverdeeld in drie groepen:

  1. Voorwaardelijk oncogene HPV (de veiligste),
  2. HPV met gemiddeld oncogeen risico,
  3. HPV met een hoog oncogeen risico (het gevaarlijkste).

HPV-hoog oncogeen risico omvat slechts 15 typen van het virus (typen 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59, 68, 73 en 82), terwijl virussen van 16 en 18 soorten veroorzaken het vaakst kanker: ongeveer 70% van alle gevallen van baarmoederhalskanker zijn hun werk. Anderen worden minder snel in verband gebracht met kanker.

Belangrijk!Als er een infectie was met een van de "gevaarlijke" virussen, betekent dit helemaal niet dat er noodzakelijkerwijs kanker zal zijn. Meestal verslaat ons immuunsysteem HPV in gemiddeld 1-2 jaar. Zelfs als HPV in het lichaam aanhoudt, is het mogelijk dat er nooit een precancereuze aandoening of kanker optreedt.

Het moet duidelijk zijn dat verschillende typen HPV verschillende delen van het lichaam beïnvloeden. Ze zijn niet allemaal gerelateerd aan gynaecologie. Zo veroorzaken "huid" -virussen (typen 1, 2, 3, 4 en 10) gewone of platte wratten. Bovendien kunnen niet alle virussen die de huid en slijmvliezen van de geslachtsorganen aantasten (penis, scrotum, perineum of anus, vagina, vulva of cervicaal slijmvlies) kanker veroorzaken. HPV van het 6e en 11e type is dus in 90% van de gevallen verantwoordelijk voor het optreden van genitale wratten, maar ze veroorzaken geen baarmoederhalskanker.

Stadia van ontwikkeling van de ziekte

In de meeste gevallen veroorzaakt HPV geen symptomen of problemen en is het immuunsysteem er na een paar maanden vanaf. Bij 10-20% van de vrouwen wordt de HPV-infectie echter chronisch - het virus blijft in het lichaam leven en verdwijnt niet lang. In dit geval kan HPV vroeg of laat celveranderingen veroorzaken: dysplasie (precancereuze toestand) en vervolgens baarmoederhalskanker.

Belangrijk!Geen paniek als HPV wordt gevonden! Hij kan voor het volgende onderzoek verdwijnen. De aanwezigheid van een virus betekent geen ziekte. Als HPV in het lichaam aanhoudt, kom dan regelmatig, minstens één keer per jaar, voor onderzoek. Een virus kan alleen een bedreiging vormen als het niet onder controle is. Dysplasie moet op tijd worden behandeld, dan zal kanker zich niet ontwikkelen.

Deze ontwikkeling van de ziekte is zeldzaam (infectie leidt tot transformatie van cellen bij minder dan 1% van de geïnfecteerden), maar vormt een reëel gevaar.

De duur van de ontwikkeling van de ziekte is in dit geval individueel. Bij sommige patiënten kan de beginfase jaren duren zonder tot oncologie te leiden. De kans op het ontwikkelen van een oncologisch proces neemt toe met de leeftijd. Van infectie tot het optreden van dysplasie (precancereuze toestand) en baarmoederhalskanker duurt gemiddeld 10-20 jaar.

Symptomen

In de beginfase weet een persoon in de regel niet van zijn ziekte, maar tegelijkertijd is hij besmettelijk voor anderen. HPV manifesteert zich heel vaak helemaal niet, maar bepaalde typen kunnen de groei van platte of puntige wratten veroorzaken - papillomen of genitale wratten, op de huid en slijmvliezen. Ze kunnen enkele weken of zelfs maanden na infectie verschijnen.

Het aantal en de aard van door HPV geïnduceerde neoplasmata varieert. Bij sommige patiënten is alles beperkt tot het verschijnen van 1-2 kleine wratten, terwijl bij andere het gebied van de laesie en het aantal individuele elementen vrij groot is. Condylomen kunnen zowel enkelvoudig als meervoudig zijn en een andere vorm hebben, van koepelvormig of draadvormig tot paddenstoel en tandplak met een glad of hobbelig oppervlak. Sommige genitale wratten groeien uitgebreid, waardoor ze enige gelijkenis vertonen met bloemkool. In kleur zijn wratten meestal wit of vleesachtig, minder vaak roze, rood of bruin.

Sommige typen HPV veroorzaken genitale wratten

Genitale wratten zijn goedaardig, ze zijn niet gevaarlijk, maar bij veel mensen vormen ze complexen, veroorzaken ze verhoogde angst en verminderen ze de kwaliteit van het seksuele leven.

Bij vrouwen kunnen zich condylomen vormen op het slijmvlies van de baarmoederhals. Overgroei van genitale wratten in de anus en urethra (of urethra) kan het naar het toilet gaan verstoren. Soms kunnen wratten pijn doen of jeuken, en als ze gewond raken, kunnen ze bloeden.

Diagnostiek

De effectiviteit van de behandeling en preventie van de ontwikkeling van kanker hangt grotendeels af van de tijdige detectie van HPV met een hoog oncogeen risico. Er wordt aangenomen dat HPV-tests regelmatig moeten worden uitgevoerd voor alle vrouwen ouder dan 25 jaar.

Welke dokter moet je contacteren?

Bent u een vrouw en heeft u geen klachten of klachten, dan moet u toch één keer per jaar naar uw gynaecoloog. Uw arts kan uw HPV-test bestellen als onderdeel van een algemene gezondheidscontrole.

U moet ook een arts raadplegen als er verdachte neoplasmata op het lichaam worden aangetroffen. De keuze van een specialist hangt af van de locatie van de wratten of nieuwe moedervlekken. Als u zich zorgen maakt over het genitale gebied en de anus, is het raadzaam om een afspraak te maken met een veneroloog, uroloog of gynaecoloog. Anders helpt een dermatoloog u.

Welke tests te nemen

Als onderdeel van de gezondheidsscreening van vrouwen wordt meestal een PAP-test gedaan en tegelijkertijd worden ze getest op de aanwezigheid / afwezigheid van HPV met een hoog oncogeen risico (cotesting).

De Pap-test (uitstrijkje) is bekend bij de meeste vrouwen. Het wordt uit het cervicale kanaal genomen, evenals het buitenoppervlak en uit de fornix van de vagina. Deze cytologische studie stelt je in staat om de kleinste veranderingen in de cellen te zien. Om het nog informatiever te maken, nemen ze hun toevlucht tot een HPV-test.

Belangrijk!Als er een keuze is tussen "normale" en "vloeibare" cytologie, moet u "vloeistof" kiezen. Met deze methode kan het monster worden gezuiverd en kunnen meer cellen worden bewaard voor analyse.

Een HPV-test is een uitstrijkje uit de vagina. Het wordt gebruikt om het DNA van "gevaarlijke" virussen te vinden (typen 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59, 68, 73 en 82). Er wordt geen rekening gehouden met de hoeveelheid virus, de analyse kan zowel positief als negatief zijn.

Als beide tests negatief zijn (er zijn geen veranderingen in de cellen, HPV wordt niet gedetecteerd), kan het volgende routineonderzoek na 3 jaar worden uitgevoerd. Als de PAP-test negatief is, maar HPV wordt gedetecteerd, loopt de patiënt risico. Ze krijgt colposcopie voorgeschreven (onderzoek van de binnenkant van de vagina en baarmoederhals), indien nodig een biopsie (afname van een klein fragment biomateriaal voor verder onderzoek) en routineonderzoeken worden minstens jaarlijks uitgevoerd.

De behandeling begint alleen als cervicale dysplasie wordt gediagnosticeerd op basis van de resultaten van de PAP-test en biopsie.

Moet ik zoeken naar HPV als ik genitale wratten heb?

Als u merkt dat u genitale wratten heeft, hoeft u geen onderzoek te doen. Het verschijnen van wratten op zichzelf duidt op een infectie met een virus. Een analyse van de baarmoederhals of vagina is overbodig, maar indien nodig kunt u een analyse maken van de genitale wratten zelf.

HPV en zwangerschap

Voor vrouwen die een zwangerschap plannen, raden experts aan een uitgebreid onderzoek uit te voeren om een HPV-infectie op te sporen. Tijdens de zwangerschap kan een vrouw met HPV genitale wratten of abnormale cellulaire veranderingen in de baarmoederhals ontwikkelen. Ze kunnen worden opgespoord door routinematige screening.

Het vaccin wordt niet aanbevolen voor zwangere vrouwen. Onderzoek toont aan dat het geen problemen veroorzaakt bij baby's van vrouwen die tijdens de zwangerschap zijn gevaccineerd, maar er is meer onderzoek nodig. Een aanstaande moeder mag geen doses HPV-vaccin krijgen totdat de zwangerschap voorbij is.

Het risico dat u tijdens de bevalling HPV aan uw baby doorgeeft, is erg laag. Zelfs als baby's besmet raken met het humaan papillomavirus, raakt hun lichaam meestal zelf van het virus af.

Behandeling

Er is geen effectieve behandeling voor HPV; alleen manifestaties van de ziekte kunnen worden behandeld. Vrouwen bij wie het humaan papillomavirus is vastgesteld, moeten gewoon op de infectie letten. In dit geval moet eenmaal per jaar een PAP-test (cytologisch uitstrijkje) worden afgenomen. Het helpt de ontwikkeling van baarmoederhalskanker uit te sluiten.

Wratten: verwijderen of niet?

Wratten die door HPV worden veroorzaakt, worden meestal eenvoudig gecontroleerd (in ongeveer de helft van de gevallen verdwijnen ze vanzelf), waarbij de behandeling alleen wordt toegepast als er onaangename symptomen zijn - jeuk, bloeding, branderig gevoel of pijn. Gewoonlijk kiest de arts voor elke patiënt een individuele therapie voor genitale wratten, waarbij rekening wordt gehouden met hun aard en de kenmerken van de gezondheid van de patiënt. Dergelijke therapie kan zijn:

  • het gebruik van lokale antikanker, cauteriserende medicijnen of catechinen - crèmes of oplossingen die puntsgewijs op wratten worden aangebracht (sommige zijn gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap),
  • injecties van interferonen in condylomen (kan niet tijdens de zwangerschap worden gebruikt),
  • chirurgische behandeling - verwijdering, bevriezing of cauterisatie (onder lokale anesthesie).

Chirurgie wordt meestal aanbevolen als de wratten aanzienlijk zijn gegroeid, ongemak veroorzaken, zich in de vagina, urethra of rond de anus bevinden en niet reageren op andere behandelingen. Wratten moeten worden verwijderd als de arts redenen heeft om aan te nemen dat ze kanker kunnen veroorzaken (ze worden bijvoorbeeld gecombineerd met een precancereuze huidaandoening).

Het heeft geen zin wratten te verwijderen om uw seksuele partner tegen het virus te beschermen, aangezien het virus in het lichaam kan achterblijven. Het verwijderen van wratten vermindert ook niet het risico op het ontwikkelen van kanker in de toekomst. Na verwijdering van genitale wratten is er altijd een kans dat ze terugkomen.

Lokale voorbereidingen

Onder de lokale medicijnen die kunnen worden voorgeschreven voor de behandeling van genitale wratten:

  • Cauterizers en keratolytica (salicylzuur, azijnzuur, melkzuur),
  • Cytotoxische en cytostatische geneesmiddelen tegen kanker,
  • Lokale retinoïden,
  • Catechins.

Waarmee wordt HPV NIET behandeld: immunomodulatoren en antivirale middelen

Een positieve HPV-test is vaak de reden om verschillende medicijnen te nemen, ondanks dat de infectie niet wordt behandeld. HPV helpt u niet:

  • immunomodulatoren en alle middelen "om de immuniteit te verhogen",
  • antivirale middelen.

U kunt HPV niet genezen, u kunt uzelf er alleen tegen beschermen door te vaccineren.

Voorspelling

Wanneer HPV wordt gedetecteerd, is de prognose over het algemeen gunstig. Diagnostiek voor de detectie van hoog-oncogene HPV-typen wordt niet uitgevoerd bij vrouwen onder de 25 jaar, aangezien het virus op jonge leeftijd zeer vaak wordt gedetecteerd en even vaak na verloop van tijd verdwijnt. Op oudere leeftijd is een positieve HPV-test een reden om regelmatig naar een gynaecoloog te gaan en aanvullende onderzoeken te ondergaan. Onthoud dat het hebben van een virus nog geen ziekte is.

Complicaties

Complicaties als gevolg van het humaan papillomavirus kunnen gevaarlijk zijn, maar ze kunnen worden voorkomen door het lichaam regelmatig te onderzoeken op neoplasmata.

Wratten

Een klein aantal genitale wratten veroorzaakt misschien geen ongemak voor een persoon, maar hun groei heeft in sommige gevallen een aanzienlijke invloed op de kwaliteit van leven: seksuele activiteit, psychologische toestand. Bovendien kunnen wratten:

  • bloeden,
  • pijn doen, een branderig gevoel en jeuk veroorzaken,
  • interfereren met naar het toilet gaan,
  • interfereren tijdens de bevalling.

Baarmoederhalskanker

De meest voorkomende complicatie van HPV-infectie is baarmoederhalskanker. Het risico om het te ontwikkelen, hangt af van het type virus. We weten al dat artsen de 15 meest "gevaarlijke" typen HPV identificeren, en routinematige screening van de gezondheid van vrouwen omvat een analyse van hun aanwezigheid in het lichaam.

Bovendien kan HPV andere kankers veroorzaken die veel minder vaak voorkomen dan baarmoederhalskanker. HPV-typen 16 en 18 zijn de belangrijkste oorzaak van anale kanker. Kanker van de vulva, vagina of penis wordt daarentegen niet altijd geassocieerd met HPV (zoals kanker van de orofarynx).

Problemen die niet door HPV worden veroorzaakt, worden vaak in verband gebracht met:

  • HPV veroorzaakt geen onvruchtbaarheid
  • HPV is niet de oorzaak van ontstekingsziekten van de baarmoederhals en vagina,
  • HPV verstoort de menstruatiecyclus niet,
  • HPV kan geen miskraam of bevroren zwangerschap veroorzaken,
  • HPV's, die vaak kanker veroorzaken, worden tijdens de zwangerschap en tijdens de bevalling niet op een kind overgedragen; met de aanwezigheid van HPV is natuurlijke bevalling toegestaan.

Ziektepreventie

Aangezien HPV niet te genezen is, kan het belang van infectiepreventie niet worden onderschat.

Hoe u niet besmet raakt

Allereerst is het noodzakelijk om het niveau van de afweer van het lichaam te verhogen. Als je slechte gewoonten hebt, is het beter om ze op te geven of in ieder geval het gebruik van alcohol en tabak aanzienlijk te verminderen. Meisjes moeten ook het gebruik van orale anticonceptiva vermijden, omdat ze ook vatbaar maken voor ziek worden.

Het versterken van het immuunsysteem wordt mogelijk gemaakt door fysieke activiteit, een goede uitgebalanceerde voeding en het gebruik van vitaminecomplexen. Voeg variatie toe aan uw dieet door meer groenten en fruit toe te voegen. Ze zijn niet alleen rijk aan vitamines, maar verbeteren ook de darmmotiliteit, wat helpt om het lichaam te reinigen van interne gifstoffen die het immuunsysteem verzwakken.

Een belangrijk aspect van HPV-preventie is discriminatie bij de keuze van seksuele partners. Een gezonde monogame relatie elimineert seksuele overdracht. De taak van ouders is om kinderen seksuele voorlichting te geven. Het risico op ziekte wordt verkleind door condooms te gebruiken en geen seks te hebben met HPV-dragers.

Vaccinatie

De meest effectieve bescherming tegen HPV is vaccinatie. Tegenwoordig is HPV-vaccinatie in de meeste ontwikkelde landen van de wereld een integraal onderdeel van het immunisatieschema. Allereerst is het relevant voor meisjes onder de 18 jaar die nog niet aan hun seksleven zijn begonnen. Omdat HPV-infectie vaak optreedt bij de eerste geslachtsgemeenschap, is de ideale leeftijd om meisjes te vaccineren 12-14 jaar oud. Het is logisch dat volwassen vrouwen het vaccin krijgen als ze van plan zijn van sekspartner te veranderen. Vaccinatie helpt u voorkomen dat u nieuwe soorten virussen oploopt.

Jongens hebben ook vaccinaties nodig. Het helpt niet alleen om de verspreiding van infecties te verminderen, maar beschermt ook tegen genitale wratten.

HPV-vaccins beschermen tegelijkertijd tegen verschillende soorten virussen:

  • bivalent vaccin - tegen de gevaarlijkste virussen van type 16 en 18,
  • quadrivalent vaccin - tegen virussen van type 6, 11, 16 en 18,
  • negen-valent vaccin - tegen virussen van type 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 en 58.

Het vaccinatieschema is afhankelijk van de leeftijd. Voor kinderen en adolescenten jonger dan 15 jaar zijn dit twee doses van het vaccin met een interval van 6-12 maanden, voor volwassenen - drie doses (schema 0, 1-2, 6 maanden). Bijkomende hervaccinaties zijn niet nodig, het effect na het vaccin houdt minstens 10 jaar aan.

Belangrijk!HPV-vaccins zijn zeer veilig en bevatten geen levende virussen. Onder de bijwerkingen na vaccinatie: roodheid op de injectieplaats, hoofdpijn, duizeligheid, misselijkheid. HPV-vaccins hebben op geen enkele manier invloed op het vermogen om kinderen te krijgen en veroorzaken geen onvruchtbaarheid.

Conclusie

De infectie veroorzaakt door het humaan papillomavirus manifesteert zich vaak op geen enkele manier en kan onopgemerkt blijven tot het einde van het leven. Veel patiënten leren alleen over infectie als kenmerkende wratten op de huid of slijmvliezen verschijnen. Het grootste gevaar van HPV is het risico op het ontwikkelen van kanker, waarvoor vrouwen vatbaarder zijn dan mannen. Regelmatige screening op de aanwezigheid van het virus in het lichaam wordt aanbevolen voor alle vrouwen ouder dan 25, samen met de PAP-test.